The Office

Author

Zuzanna Kozyra

Wprowadzenie

The Office to mockument ( ang. mockumentary ) stworzony przez Ricky’ego Gervaisa i Stephena Merchanta, początkowo w Wielkiej Brytanii, potem w Niemczech, a następnie w wielu innych krajach, co pokazuje Tabela. 1 .

Table 1: Zestawienie krajów, w których wyemitowano serial
Kraj Tytuł Kanał Premiera
Kanada La Job Bell Satellite TV, Ici Radio - Canada, Télé, Ici ARTV 09.10.2006 - 01.01.2007
Chile La ofis Canal 13 06.08.2008 - 22.11.2008
Czechy Kancl ČT1 06.08.2008 - 22.11.2008
Finlandia Konttori Nelonen 03.03.2017 - 15.02.2019
Francja Le Bureau Canal+ 25.05.2006 - 30.06.2006
Niemcy Stromberg ProSieben 11.10.2004 - 31.01.2012
Indie The Office HotStar 28.06.2019 - 15.09.2019
Izrael HaMisrad yes Comedy 10.08.2010 - 03.10.2013
Polska The Office PL Canal+ 22.10.2021 - obecnie
Szwecja Kontoret TV4 12.02.2012 - 17.03.2013
Wielka Brytania The Office BBC Two 09.07.2001 - 27.12.2003
Stany Zjednoczone The Office NBC 24.03.2005 - 16.05.2013
Arabia Saudyjska Al. Maktab MBC 28.10.2022 - obecnie

Ten raport będzie skupiał się na statystykach dotyczących edycji amerykańskiej. Poniżej znajduje się jej logo.

Logo serialu

Serial ma także piosenkę przewodnią, graną podczas intro każdego odcinka, której możemy posłuchać tutaj. Została skomponowana przez artystę Jay’a Fergusona.

Producenci wykonawczy zmieniali się. Od 1 do 4 sezonu był nim Greg Daniels, od 5 do 6 Paul Lieberstein (wcielił się również w postać Toby’ego) i Jennifer Celotta, od 7 do 8 Paul Lieberstein, a w 9 (ostatnim) sezonie ponownie Greg Daniels.

Fabuła serialu opowiada o perypetiach pracowników biura regionalnego firmy papierniczej Dunder Mifflin w Scranton w Pensylwanii - Rysunek. 1 . Jednak w rzeczywistości biuro nie istnieje. Kierownikiem jest ekscentryczny, samolubny, ale też zabawny Michael Scott. Obiektem jego niewybrednych żartów jest w pierwszej kolejności cicha, lecz czarująca recepcjonistka Pam Beesly. Piątkę głównych bohaterów uzupełniają też podlizujący się szefowi Dwight Schrute, utalentowany sprzedawca Jim Halpert oraz obojętny na wszystko pracownik tymczasowy Ryan Howard.

Figure 1: Mapa Scranton, Pensylwania z zaznaczonym miejscem, gdzie jest serialowe biuro

Obsada

Główni bohaterzy

  • Michael Gary Scott - kierownik regionalny, w postać wcielił się Steve Carell

  • Dwight Kurt Schrute - sprzedawca i asystent kierownika regionalnego, zagrany przez Rainna Wilsona

  • Jim Halpert - sprzedawca, w postać wcielił się John Krasinski

  • Pamela Morgan Beesely - recepcjonistka, grana przez Jennę Fischer

  • Ryan Howard - ambitny stażysta, w postać wcielił się B. J. Novak

Pozostali bohaterowie

Table 2: Pozostali bohaterowie serialu
Nazwa postaci Imię i nazwisko aktora
Stanley Hudson Leslie David Baker
Kevin Malone Brian Baumgartner
Meredith Palmer Kate Flannery
Angela Martin Angela Kinsey
Oscar Martinez Oscar Nunez
Phyllis Vance Phyllis Smith
Roy Anderson David Denman
Jan Levinson Melora Hardin
Toby Flenderson Paul Lieberstein
Kelly Kapoor Mindy Kaling
Creed Braton Creed Braton
Darryl Philbin Craig Robinson
Erin Hannon Ellie Kemper
Gabe Lewis Zach Woods
Holly Flax Amy Ryan
Nellie Bertram Catherine Tate
Clark Green Clark Duke
Pete Miller Jake Lacy
Devon White Devon Abner
Lonny Collins Patrice O'Neal
Katy Moore Amy Adams
Todd Packer David Koechner
Hank Doyle Hugh Dane
Carol Stills Nancy Walls
Bob Vance Bobby Ray Shafer
David Wallace Andy Buckley
Mose Schrute Michael Schur
Helene Beesely Linda Puri
Josh Porter Charles Esten
Karen Filipelli Rashida Jones
Nick Nelson Franklin
Lynn Lisa K. Wyatt
Charles Miner Idris Elba
Isabel Poreba Kelen Coleman
Matt Sam Daly
Donna Amy Pietz
Jo Bennet Kathy Bates
Robert Lipton Jack Coleman
Nate Nickerson Mark Proksch
Deangelo Vickers Will Ferrell
Jordan Garfield Cody Horn
Val Johnson Ameenah Kaplan
Cathy Simms Lindsey Broad
Jessica Eleanor Seigler
Irene Georgia Engel
Brian Chris Diamantopoulos
Ziek Schrute Matt L. Jones
Esther Breugger Nora Kirkpatrick
Robert California James Spader
Andy Bernard Ed Helms

Wypowiedzi postaci

Ilość wypowiedzi

Tabela przedstawiona poniżej przedstawia ilość wypowiedzi danych aktorów w serialu, jest uporządkowana malejąco względem ilości wypowiedzianych sentencji.

Najwięcej wypowiedzi podczas serialu ma Michael Scott - aż 11585 - Rysunek. 2, a jest wiele postaci, które wystąpiły tylko raz. Średnia ilość na osobę to 74.997 wypowiedzi - Tabela. 3 .

Table 3: Podstawowe statystyki dotyczące wypowiedzi postaci
Zmienna Ilość Najmniejsza wartość Największa wartość Średnia
Ilość 773 1 11585 74.997

Figure 2: Wykres ilości wypowiedzi trzydziestu najczęściej wypowiadających się postaci

Ilość wypowiedzi a udział w sezonach - pracownicy biura

Z wykresu - Rysunek. 3 wynika, że można przyjąć hipotezę, że nie ma zasady ani znaczącej zależności między ilością sezonów, w których bohater wystąpił a liczbą jego wypowiedzi. Widać to między innymi na przykładzie Erin i Ryana (Ryan wystąpił w 5 sezonach więcej od Erin, a ma porównywalną ilość tekstów) oraz Creeda (pojawił się we wszystkich sezonach, ale jego wypowiedzi jest niewiele).

Figure 3: Wykres zależności między ilością wypowiedzi a ilością sezonów, w których były dane postacie

Współczynnik korelacji liniowej Pearsona wynosi w zaokrągleniu 0,18 - Tabela. 4, co oznacza, że siła korelacji jest niewyraźna - nie występuje współzależność między liczbą sezonów a liczbą wypowiedzi danych postaci.

Współczynnik korelacji liniowej Pearsona mówi nam jaka jest siła i kierunek zależności liniowej pomiędzy 2 zmiennymi – x i y. Współczynnik r przyjmuje wartości z przedziału [-1,1]

  • Im wartość bliższa 1 tym zależność jest silniejsza i dodatnia (jeżeli x rośnie to y rośnie),

  • Im wartość bliższa -1 tym zależność jest silniejsza i ujemna (jeżeli x rośnie to y maleje),

  • r=0 oznacza brak związku liniowego pomiędzy zmiennymi.”

(Greń 1975), (Stanisławek 2006)

Table 4: Współczynnik korelacji liniowej Pearsona
Parametr 1 Parametr 2 r
Liczba sezonów Liczba wypowiedzi 0.1834029

Serialowy inside joke

The Office jest też bardzo znane z serialowego inside joke ( żart środowiskowy ), który brzmi: “That’s what she said”. Rysunek. 4 to graf ważony skierowany, który przedstawia użycie tego żartu przez bohaterów. Waga/ grubość krawędzi w grafie oznacza jak wiele razy wystąpiło dane połączenie. Wierzchołkami są dane postacie serialu zaangażowane w te połączenia.

Graf – struktura G = (V, E) składająca się ze skończonego zbioru wierzchołków V oraz skończonego zbioru krawędzi E, gdzie każda krawędź e ∈ E jest dwuelementowym zbiorem wierzchołków u, v ∈ V. Wierzchołki u, v połączone krawędzią e = {u, v} określane są sąsiednimi.

Powyższa definicja dotyczy grafu nieskierowanego, gdzie relacja sąsiedztwa jest symetryczna, tzn. krawędź łączy wierzchołki „w obie strony”. W grafie skierowanym krawędzie są „jednokierunkowe”.

Graf ważony (inaczej graf z wagami) to taki graf, w którym każdej krawędzi przypisana jest pewna wartość liczbowa”.

(Wilson and Guzicki 2012)

Figure 4: Graf ważony skierowany - kto komu odpowiedział serialowym żartem

Wierzchołek reprezentujący postać Michaela ma największy stopień wchodzący oraz wychodzący, co oznacza, że użył oraz usłyszał żart najwięcej razy ze wszystkich - Tabela. 5.

Stopień wierzchołka – liczba krawędzi grafu incydentnych do wierzchołka. Jest on równy sumie liczb wszystkich łuków wchodzących, wychodzących, krawędzi i pętli; W grafach skierowanych można też wyróżnić stopień wchodzący i stopień wychodzący. Są to odpowiednio liczby łuków wchodzących do i wychodzących z wierzchołka.”

(Diestel, n.d.)

Table 5: Stopnie wierzchołków
Postać Stopień Stopień wchodzący Stopień wychodzący
Michael 17 5 12
Dwight 5 2 3
Jim 3 1 2
Jan 3 2 1
Holly 3 2 1
Pam 2 1 1
Oscar 2 1 1
Kevin 1 1 0
Doctor 1 1 0
Angela 1 1 0
Stanley 1 0 1
Lawyer 1 1 0
Kelly 1 1 0
David 1 1 0
Darryl 1 1 0
Gabe 1 1 0

Oglądalność

Dane - Tabela. 6 - pochodzą z raportów amerykańskiej firmy Nielsen Media Research, która zajmuje się zbieraniem informacji o oglądalnościach różnych seriali i filmów oraz tworzeniem rankingów.

Najwięcej odcinków miał 5 sezon, a najmniej pierwszy - to właśnie on zdobył najwyższy ranking oglądalności (wg rankingu Nielsena) - Tabela. 6. Biorąc pod uwagę średnią ilość widzów danego sezonu, to najlepiej oglądanym był piąty. Można więc zauważyć, że ranking oglądalności i średnia ilość widzów nie zawsze są jednocześnie wysokie. Wykres. 5 również pokazuje, że ciężko zdefiniować konkretny trend zależności między nimi.

Table 6: Podstawowe dane dotyczące oglądalności The Office
Sezon Liczba odcinków Pierwsze wyemitowanie - liczba widzów [mln] Ostatnie wyemitowanie - liczba widzów [mln] Ranking oglądalności Średnia ilość widzów [mln]
1 6 11.20 4.80 102 5.40
2 22 9.00 7.70 67 8.00
3 25 9.10 7.90 68 8.30
4 19 9.70 8.07 77 8.04
5 28 9.20 6.72 52 9.04
6 26 8.20 6.60 41 8.73
7 26 8.40 7.29 53 7.73
8 24 7.64 4.49 78 6.51
9 25 4.28 5.69 88 5.06

Figure 5: Wykres zależności rankingu oglądalności i średniej ilości widzów

Wykres. 6 przedstawia porównanie oglądalności pierwszego i ostatniego wyemitowania serialu. Widać, że podczas premiery pierwszych sezonów widzowie byli bardziej zainteresowani niż, gdy emitowano serial ostatni raz. Za pierwszym razem oglądalność miała więcej tendencji spadkowych, a między pierwszym a dziewiątym sezonem było aż 6,92 mln różnicy w ilości widzów. Jedynie ostatni raz wyemitowany dziewiąty sezon przerósł oglądalnością swoją premierę - reszta była znacząco niższa.

Figure 6: Porównanie oglądalności podczas pierwszego i ostatniego emitowania serialu

Podsumowanie

The Office od wielu lat rośmiesza i rozczula wiele milonów widzów. Nie zawsze osiągał wysokie wyniki rankingowe, ale z pewnością odniósł ogromny sukces. Obecnie nie jest już emitowany w telewizji, ale można go obejrzeć na wielu platformach online.

Źródła

https://theoffice.fandom.com/wiki/Main_Page

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Office_(American_TV_series)

References

Diestel, Reinhard. n.d. Graph Theory.
Greń, Jerzy. 1975. Statystyka Matematyczna: Modele i Zadania. Wyd. 4, dodr. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Stanisławek, Jędrzej. 2006. Podstawy Statystyki. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej.
Wilson, Robin James, and Wojciech Guzicki. 2012. Wprowadzenie Do Teorii Grafów. Wyd. 2, 6 dodr. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.